Archief | transgender RSS for this section

Jaarafsluiting 2017

Lieve mensen…

op woensdag 13 december vindt die weer plaats, de maandelijkse ontmoetingsavond van “ertussenin“, de Limburgse vereniging voor en door biseksuelen,
waarbij iedereen welkom is, ongeacht oriëntatie of gender(expressie).
Tijdens deze avond kijken we terug naar de BI gebeurtenissen van het afgelopen jaar…
waarna we gezamenlijk het glas heffen op de toekomst.
Tussen 20:30 en 21:30 uur is er gratis cava, fruitsap en hapjes voor iedereen…
 

Als je jezelf niet bent, wie ben je dan wel? 

—————————————————————————————————————————————–
Heb je behoefte aan een persoonlijk gesprek, dan kan dat. Zowel op de avond zelf als op een ander moment. Zit je met vragen over je oriëntatie of wil je meer over biseksualiteit weten? Wil je gelijkgezinden ontmoeten? Wil je jouw verhaal delen met anderen of een luisterend oor zijn? En dat alles met een open houding in een vertrouwelijke sfeer en tijdens een vrijblijvende ontmoeting.
Je bent – iedere 2e woensdag van de maand (met uitzondering van de maanden juli en augustus)– van harte welkom vanaf 19:30 uur in Regenbooghuis Limburg, Meldertstraat 38 te Hasselt.
Contact:
Mailen kan via: ertusseninlimburg@gmail.com
Facebook: https://www.facebook.com/ertusseninlimburg/
Webpagina: https://ertussenin.wordpress.com/
Mobiel: 0487 142437
—————————————————————————————————————————————–
Advertenties

Ontmoetingsavonden november & december

de-ander-ontmoeten-is

In november en december staan de laatste ontmoetingsavonden van 2017 gepland, waarbij iedereen welkom is, ongeacht oriëntatie of gender(expressie).

Onder het genot van een – al dan niet alcoholisch – drankje kan ontspannen over allerlei onderwerpen gepraat worden. Het hoeft dus niet enkel over biseksualiteit en alles dat daarmee te maken heeft, te gaan. Want uiteindelijk zijn wij allemaal ook “gewoon” mensen met ons werk, gezin, liefhebberijen, hobby’s enzovoorts.

Heb je behoefte aan een persoonlijk gesprek, dan kan dat. Zowel op de avond zelf als op een ander moment. Zit je met vragen over je oriëntatie of wil je meer over biseksualiteit weten? Wil je gelijkgezinden ontmoeten? Wil je jouw verhaal delen met anderen of een luisterend oor zijn? En dat alles met een open houding in een vertrouwelijke sfeer en tijdens een vrijblijvende ontmoeting.

Je bent – iedere 2e woensdag van de maand – van harte welkom vanaf 19:30 uur in Regenbooghuis Limburg, Meldertstraat 38 te Hasselt.

Op 8 november en 13 december ben je weer van harte welkom!

Vrijwilliger, iets voor jou?

Ertussenin wordcloud

We zijn op zoek naar enthousiaste mensen die als vrijwilliger mee willen helpen de Limburgse vereniging voor biseksuelen levend te houden.

Wat we zoeken?
Een open-minded persoonlijkheid, met een grote O. Een specialist in teamgeest, gebeten door biseksualiteit en de sensibilisering er rond.

Jij wil je graag aansluiten bij de enige Limburgse vereniging voor biseksuelen? Je maakt met plezier vier uurtjes tijd vrij voor onze praatavonden? Jij wil de flyers, brochures en affiches van “ertussenin” doen opvallen en ons verrassen met je geniale en verfrissende ideeën? Jij schrikt er niet voor terug drie uurtjes per kwartaal met ons te overleggen en te evalueren?

Fantastisch! Neem je smartphone (of open een nieuw tabblad) en maak je via ertusseninlimburg@gmail.com kenbaar. Laat ons weten wie je bent, en wat je voor ons kunt betekenen.

Niks voor niks, natuurlijk.
Jij bent mee verantwoordelijk voor de werking van “ertussenin”. Jij zorgt er mede voor dat andere biseksuelen eindelijk hun veilige haven vinden en zich er ook thuis voelen. Daarom willen we je fantastisch werk belonen. Wij bieden jou een uitstekende verzekering en een ruimdenkende omgeving waar je je (creatief) kunt uitleven!

BIzondere zondagmiddag zomerwandelingen

'Wandelingen 2017

Tijdens de zomermaanden, juli en augustus, vinden ten gevolge van vakantie geen ontmoetingsavonden plaats. Toch wel een gemis, eigenlijk. Daarom dat we in juli én augustus dat gemis willen verzachten door in beide maanden een gezamenlijk wandelmoment te organiseren. Waarbij we de gezellige en open sfeer die ook tijdens onze avonden aanwezig is, willen voortzetten.
De wandelingen zullen op 9 juli en 13 augustus plaats vinden. De locaties zijn nog niet bekend. Maar u kunt de data reeds reserveren. Ken jij leuke wandelgebieden of -routes? Liefst met niet te grote afstanden EN geschikt voor rolstoelen. Laat het ons weten!
Uiteraard zijn partners, kinderen en honden (mits aangelijnd) ook van harte welkom.
We nodigen u dan ook van harte uit om hier aan deel te nemen. We zouden het op prijs stellen een bevestiging van uw aanwezigheid te mogen verwachten. Aan de deelname zijn geen kosten verbonden. Alle consumpties die u nuttigt zijn voor eigen rekening.

Ontmoetingsavond 14 juni 2017

All bisexual

Ook in juni organiseert ‘ertussenin’ – de Limburgse vereniging voor en door biseksuelen – weer een ontmoetingsavond waarbij iedereen welkom is, ongeacht oriëntatie of gender(expressie).

Onder het genot van een – al dan niet alcoholisch – drankje kan ontspannen over allerlei onderwerpen gepraat worden. Zo zullen we afspraken kunnen maken over waar we in juli en augustus onze BIzondere zondagmiddag zomerwandelingen plaats laten vinden.

Het hoeft dus niet enkel over biseksualiteit en alles dat daarmee te maken heeft, te gaan. Want uiteindelijk zijn wij allemaal ook “gewoon” mensen met ons werk, gezin, liefhebberijen en hobby’s.

Heb je behoefte aan een persoonlijk gesprek, dan kan dat. Zowel op de avond zelf als op een ander moment. Zit je met vragen over je oriëntatie of wil je meer over biseksualiteit weten? Wil je gelijkgezinden ontmoeten? Wil je jouw verhaal delen met anderen of een luisterend oor zijn? En dat alles met een open houding in een vertrouwelijke sfeer en tijdens een vrijblijvende ontmoeting.

Je bent van harte welkom, woensdag 14 juni, vanaf 19:30 uur in Regenbooghuis Limburg, Meldertstraat 38 te Hasselt.

Ontmoetingsavond 9 december

Het jaar 2015 nadert haar einde en 2016 komt er bijna aan. Het zou prettig zijn mochten we het jaar, tijdens onze ontmoetingsavond op 9 december, samen afsluiten met iedereen die ons het afgelopen jaar bezocht heeft. Om eindelijk eens een ander stel te kunnen spreken, dat zich met dezelfde problematiek bezig houdt. Of die bi- of heteroseksuele man of vrouw die dezelfde vragen en onzekerheden heeft als jij zelf, maar misschien ook oplossingen. Om daadwerkelijk met een groep biseksuelen en partners ontspannen, met een drankje en een hapje over van alles en nog wat te kletsen. En daarbij hoeft het niet enkel over biseksualiteit en de gehele problematiek daarom heen te gaan. Want uiteindelijk zijn wij allemaal ook “gewoon” mensen met ons werk, gezin, liefhebberijen en hobby’s.

Tijdens deze avond zou een begin gemaakt kunnen worden met het ontstaan van een groep bi’s uit Limburg die zich met enige regelmaat treffen voor een leuke avond uit, een wandeling of picknick.

Dus; bezoek op 9 december, vanaf 19:30 uur, onze maandelijkse avond. Locatie: Regenbooghuis Limburg, Meldertstraat 38 te Hasselt.RBHL

‘Het label biseksueel vinden mensen het makkelijkst om te begrijpen, maar ik vind het beperkend. Ik val op mensen.’

Zo! Mel

‘Het label biseksueel vinden mensen het makkelijkst om te begrijpen, maar ik vind het beperkend. Ik val op mensen.’

Expreszo/Arthur van der Werf

Achtergrond

– onderdeel van de ontdekkingsserie

Onze ontdekkingstocht is nog geen vierentwintig uur gaande of we lopen al tegen een soortgenoot aan in de jungle van het kleurrijke hostel van Århus: de City sleep-in. Mel (23) is ook op ontdekkingstocht: de goedkoopste route naar een vriendin in Londen liep vanaf New York via IJsland en de pont naar Denemarken ook langs Århus en het vliegveld aldaar. Drie hongerige magen ontmoeten elkaar en vinden een eetcafé met piano, boekenplanken en onvergetelijke wraps. De bijbehorende monden vinden tussen het kauwen door ook nog ruimte om met elkaar het leven te bespreken. Pas op de terugweg blijkt Mel ook op een ander vlak een soortgenoot: ze vertelt dat ze een vriendin heeft. De volgende ochtend vindt ze twee opportunistische journalisten bij het ontbijt die een kans op een internationale Zo! niet laten schieten. Hier is dus Mels verhaal. Zo!

Ik groeide op in Wisconsin en ging ervan uit hetero te zijn, aangezien mijn Katholieke familie dat verstaat onder ‘normaal zijn’. Toen ik tien was zeiden mijn ouders op neutrale toon: je oom date mannen in plaats van vrouwen, dus misschien neemt hij wel een keer een vriend mee. Het kwam alleen nooit in me op dat ik ook wel eens zo kon zijn.

Op mijn vijftiende had ik echter plots een enorme crush op een meisje uit mijn hardloopteam. Ik realiseerde me ineens dat ik meer dan vriendschap voor haar voelde, maar ik wist niet zo goed hoe ik ermee om moest gaan. Op dat moment had ik een vriendje en ik heb hem over mijn gevoelens verteld, waarop hij eigenlijk meer geïnteresseerd was in de vraag ‘of ik dan nog met hem wilde gaan’ dan of die gevoelens er wel of niet mochten zijn. Ik vertelde het hem, omdat het hem direct aanging, maar ik vond het erg stressvol! Niemand kwam uit de kast om mij heen!

MG_2502_1

Op mijn middelbare school kwamen er per jaar zo’n tien meisjes ongeveer tegelijkertijd uit de kast, en vormden gezamenlijk een dramaclubje vol met jaloerse intriges. Ik wilde daar geen deel van uitmaken. Het leek me allemaal erg onnozel en kinderachtig. Dus ik ben na de middelbare school pas langzaamaan voor de wereld uit de kast gekomen. Voor de nieuwe mensen die ik ontmoette zou het dan onderdeel van mijn identiteit zijn vanaf het moment dat ze me kenden. Toen ik mijn broertje vertelde dat ik ook op meisjes val, zei hij: “eh, waarom vertel je me dit? Is het zo’n ding dan?I don’t care who you date! Gross!” (Hij was vijftien op dat moment.)Na mijn eerste jaar universiteit kwam ik ’s zomers thuis en kwam ik uit de kast voor mijn moeder. Ik was doodsbenauwd. Mijn moeder is heel open, maar van biseksualiteit dacht ze dat het niet bestond. Ze zag het als een manier om aandacht te vragen: andere meisjes zoenen om jongens mee te lokken. Ze reageerde overigens goed en vroeg of ik het ook al aan m’n vader had verteld. Ik antwoordde van niet en ze zei: “vertel het hem maar als hij er ruimte voor heeft”. Maar een goed moment vinden mislukte faliekant. Toen ik terugging naar de universiteit, zei ik hem vlak voordat ik door de douane op het vliegveld ging dat ik met een meisje datete. Hij zei: “waarom heb je dat niet eerder verteld?” “Mum zei dat je tijd nodig zou hebben om eraan te wennen”, zei ik. Hij: “je moeder is een idioot.”

Tijdens Engels (op de universiteit) moesten we op een gegeven moment een persoonlijk verhaal een politieke draai geven. Ik schreef over mijn geaardheid en had over het stuk een gesprek met de docent die zei: “weet je, je ziet er niet gay uit, je kunt prima voor hetero doorgaan, dus waarom doe je dat dan niet?” Na dit gesprek kwam ik drie dagen lang mijn appartement niet uit, zo ondersteboven was ik ervan. Na drie dagen belde een vriendin en zei: “ze maakt je te schande omdat je bi bent. Jij voelt je daar rot over. Nou en? Kom NU je appartement uit!”

In New York – waar ik nu woon – zijn de lesbiennes écht snotty! Ik heb er een theorie over: de ‘gold stars’ zijn ontzettend trots op het feit dat ze alleen maar met meisjes zijn geweest. Het is het hoogst haalbare voor hen en meisjes die wél iets met jongens doen worden met argusogen bekeken. De angst die onder de oppervlakte schuilt is volgens mij dat een biseksueel meisje in een relatie met een ander meisje uiteindelijk altijd diegene zal verlaten voor een man.. as if!

Met een van mijn beste vrienden (“the straightest woman I’ve ever met”) ging ik in New York voor het eerst naar een guerilla-gaybarfeestje. Ik had een advertentie gezien op Facebook en vond dat het tijd was. Ik voelde me voor het eerst niet bezorgd over het benaderen van meisjes; dat ik ze ermee zou overrompelen of zelfs zou laten schrikken als ik interesse zou tonen. Ik zag een heel leuk meisje, en zij is nu mijn vriendin!

Sinds ik uit de kast ben voelt alles beter. De reacties zijn voor het overgrote deel positief. En dat terwijl Amerikanen heel gesloten kunnen zijn als het om seksualiteit gaat! Wat ik grappig vind aan het uit de kast komen als biseksueel is dat ineens iedereen op me afkomt en me van alles gaat vertellen over al hun kleine niet-hetero deeltjes in zichzelf. Kom op jongens, seksualiteit is een spectrum!

Wil je ook in de Zo! jouw coming out-verhaal delen? Stuur dan een mailtje naar redactie@expreszo.nl en wie weet sta jij binnenkort wel op de site. (Vind je het prettiger dit anoniem te doen, dan kan dat ook.) 

11 oktober coming-outdag: een coming-out is nooit gedaan

comingoutanimatie2

Op 11 oktober 2015 is het internationale coming-outdag. Çavaria steekt graag iedereen die beslist om zijn coming-out te doen een hart onder de riem omdat dit steeds opnieuw een beetje ‘moed’ vergt. Het gaat misschien telkens iets makkelijker, toch maak je elke keer opnieuw die afweging: “zou ik het vertellen?”

Men gaat dikwijls voorbij aan het feit dat coming-out niet iets is dat je maar één keer doet in je hele leven en dat je er dan vanaf bent. Bij elke nieuwe ontmoeting, een nieuwe job, nieuwe klasgenoten, kennissen, vrienden en familie,… moet je voor jezelf beslissen of je jouw homo, lesbisch, bi of transgender zijn wilt delen met die mensen. Coming-out is dus een voortdurend proces.

Bovendien kiezen sommigen ervoor om nooit of slechts bij een beperkte groep uit de kast te komen. En dat is uiteraard ieders goed recht. Coming-out ‘moet’ dus zeker niet.

Het streefdoel van çavaria is de maatschappij vormen zodat eenieder die dat wil zijn of haar coming-out kan doen. “Via ons onderwijswerk proberen we jongeren van jongs af aan te informeren over seksuele diversiteit en gendernormen. De generaties van morgen zitten nu op de schoolbanken. Het is dus essentieel dat zij mee zijn in ons verhaal”, zegt çavaria-woordvoerder Jeroen Borghs. “Maar we doen meer dan enkel focussen op de jeugd. We sensibiliseren de ouderensector, geven training aan de politie, praten met sportclubs over diversiteit, ondersteunen de asielsector… enzovoort”, gaat Borghs verder.

KliQ vzw – de vormingspartner van çavaria – biedt specifieke trajecten, advies en vorming aan over de thema’s gender en seksuele diversiteit.

Why I Claim Bisexuality

ClaimBi

When I was 14, I found the word bisexual through a Google search. I did not know you could have crushes on both girls and boys. I thought at a certain age there would be a sorting hat a la Harry Potter to tell me if I landed in the “straight” house or the “gay” house. So, when I found the world bisexual, a word that encompassed my feelings, I was ecstatic.

Ten years later, I still identify as bisexual. And I’m just as ecstatic to proudly claim bisexuality. I write and speak about bisexuality while being an advocate for our community. In my advocacy, I frequently am asked why I identify as bisexual rather than pansexual, queer, or many of the other fluid identities. While I am a queer man, in the sense that I am not cis heteronormative, I most closely identify with the label bisexual.

While claiming bisexuality, I frequently encounter the misnomer that bisexuality is innately binary. Since “bi” in bisexual means two, the two is assumed to mean cisgender male and female. (It’s only because we think in such binary terms that we would attach a binary gender attraction to the bisexual label.) Yet that is not how many bisexuals define our bisexuality.

The most commonly accepted definition of bisexual comes from renowned bisexual activist Robyn Ochs. She says, “I call myself bisexual because I acknowledge that I have in myself the potential to be attracted – romantically and/or sexually – to people of more than one sex and/or gender, not necessarily at the same time, not necessarily in the same way, and not necessarily to the same degree.”

In simpler terms, I call myself bisexual because I’m attracted to genders like mine and gender that aren’t like mine. My bisexuality isn’t binary. It never was and it will never be.

In the bisexual community, bisexual organizations have begun to use a Bi+ label to encompass all the various identities that land on the bisexual spectrum. Identities like pansexual, queer, omnisexual, and fluid are important parts of the Bi+ community.

There are diverse options for labeling my sexuality. Yet I claim bisexuality.

There are many reasons I call myself bisexual. First, bisexuality makes the most sense to me. Bisexual is the label I’m most comfortable with in describing how I see myself.

I call myself bisexual because it honors our history. Too often, bisexual elders are erased from the forefront of the LGBT rights movement. When I call myself bisexual, I honor the legacy of bisexual activists like Brenda Howard. Known as the Mother of Pride, Howard co-organized the Christopher Street Liberation Day March, which gave birth to Pride parades.

Sylvia Rivera and Marsha P. Johnson were trans women of color at Stonewall. Yet they were also bisexual. Their bisexual identities are often forgotten. Others who have been at the forefront of the marriage equality movement, HIV activism, and who have marched for equality have too claimed bisexuality for themselves. It is because of their contributions to our equality that I have the space to freely claim my bisexuality today.

I call myself bisexual to be counted. Still, the majority of individuals who are attracted to more than one gender identify as bisexual. Regardless of our labels — queer, pansexual, omnisexual, or no label at all — our disparities are the same. We, as a Bi+ community, are facing a health crisis. In order for our disparities to be addressed, we must be counted in data collection.

I claim bisexuality for visibility. In calling myself bisexual, I am visible for other bisexual youth who could be Googling in search of answers about their sexuality. I want the 14-year-olds of tomorrow to know they don’t have to deny themselves.

I am out and proud as a bisexual man so that others know they too can claim bisexuality as their own.

ELIEL CRUZ is a contributor to The Advocate on bisexuality. His work has also been found in The Huffington Post, Religion News Service, Mic, Sojourners, The Washington Post, Patheos, Everyday Feminism, Details, Rolling Stone, Vice, and Slate. Follow him on Facebook and Twitter.

Chicago’s bisexual community gains visibility as UIC launches Bi-Quest

The university’s first bi-focused group seeks to create connections within and advocate for Chicago’s often overlooked bisexual community.

Chicago, IL — The title alone of a recently released article in the New York Times Magazine, “The Scientific Quest to Prove Bisexuality Exists,” raised debate and concern within the bi and wider LGBTQ communities, with many seeing the necessity to “prove” the existence of bisexuality as simply another instance of bi erasure. The University of Illinois-Chicago, on the other hand, is fighting biphobia by promoting bi visibility and community building — this semester the university (recently named one of the top 25 LGBTQ-friendly schools in the nation) launched its first official group specifically targeting the bi community and the issues it faces.

“Bi-Quest strives to empower, validate and support the bisexual and questioning/queer community,” Marcos “Marc” Flores, President and Founder of Bi-Quest, told ChicagoPride.com. “Our mission is to make sure that bisexuals feel comfortable and safe in the heterosexual AND homosexual spaces that are part of Chicago. The entire group is student led and formed.”

According to the group’s faculty sponsor, UIC did have a group of bisexual women who held several meetings about 10 years ago, but Bi-Quest is a new venture for the university and its Gender and Sexuality Center. Bi-Quest is the only group at UIC that addresses topics concerning “bisexuals, pansexuals, omnisexuals, fluid, queer, questioning, ally and curious folks.” Flores, a student of applied psychology, stresses that the group is incredibly inclusive — their members span ethnic and racial backgrounds, represent a multitude of gender expressions and several are actually straight.

Bi-Quest came to be after UIC’s Gender and Sexuality Center held a Bisexual Dinner in Boystown back in September of 2011. According to Flores, the only people at the luncheon who identified as bisexual were the faculty leader Liz Thompson and Flores himself — the other attendees were all bi allies (“or very hungry,” Flores joked).

“Liz must have seen something in me because ever since that luncheon I have been a huge bisexual advocate and organizer for the university and other university students in Chicago,” Flores said.

Bi-Quest officially launched this semester, two and a half years after that fateful luncheon. In addition to holding “bi-monthly” meetings on Wednesdays at 1 p.m. at UIC’s Gender and Sexuality Center, the group also releases a newsletter detailing discussion topics and points from previous meetings, upcoming events and community resources. Nearly all members are currently UIC students, but Bi-Quest also has about 20 online only members who receive and respond to the newsletter.

The fledgling group, which Flores said is mostly made up of UIC’s junior and senior class at this time, is still growing and defining itself. Flores brought on Daina Almario-Kopp, a senior in the undergrad Gender and Women’s Studies at UIC and Fashion Design at Columbia, to tackle the group’s public affairs. Almario-Kopp is a longtime advocate for both bi and trans rights, having spent most of her time in New York and Berlin prior to moving to Chicago in 1990, and brings with her a wealth of knowledge about advocacy and community building.

When she lived in New York, Almario-Kopp was a member of GLYNY (Gay and Lesbian Youth of New York) — was one of the country’s first Gay and Lesbian youth groups before the B(isexual) and T(ransgender) were even added — and while in Berlin, Kopp was a member of a bisexual women’s book group. After moving to Chicago, Almario-Kopp continued to participate in the bisexual community, but saw a contrast with what she’d previously encountered in the east and overseas.

“It’s odd, considering that when I lived in New York City and Berlin I never experienced biphobia there,” Almario-Kopp, Bi-Quest’s Vice President, told ChicagoPride.com. “In those cities, it was simply a non-issue – nobody cared. And that was back in the ’80s!”

Here in Chicago, bi groups and resources are a little more sporadic. Alamario-Kopp just ended her position as Research and Education Chairperson for the BQAC (Bisexual Queer Alliance Chicago), a group founded by the legendary Dr. Michael Oboza, who wrote bi-related articles for Gay Chicago when it was in print. TheCenter on Halsted hosts two bisexual events — a Bisexual Discussion Group on the first and third Tuesday of the month from 7 to 9 p.m. and a Bisexual Movie Night on the second and fourth Monday of the month, same time. Lastly, the newly reopened Gerber/Hart Library (now at 6500 N Clark) also hosts a Bi-Trans-Queer Book Discussion Group on the third Friday of the month (their next meeting, on April 18, is on “The Scientists: a Family Romance” by Marco Roth).

In comparison to the Windy City’s multitude of resources targeting the G(ay) and L(esbian) members of the LGBT acronym, those targeting the B(isexual) community are few and far between. A prime example just occurred: March was Bisexual Health Awareness Month and Bi-Quest requested someone from UIC to attend a meeting and talk about issues related to bisexual health. The university admitted that they didn’t have anything specifically targeted for bisexuals — or gays, lesbians or trans* folk for that matter.

“They are actually looking into creating something for us, which is great, but it goes to show you that a center that is designed to promote healthy student behavior is still not ready to talk about bisexual specific health,” Flores said. “Bi-Quest as a group, however, has created a new short brochure and has had discussions on bi-related health tips like ‘how to combat bi-phobia’ for this wonderful bi friendly month.”

So, why is there such a lack of resources and advocacy groups for the bi community? The question hinges on a long history of oppression faced by bisexual folks within the both the alternative gay sphere and the mainstream straight one. Both Flores and Almario-Kopp agree that a lot of stigmatization surrounds bisexuality, which has lead many bisexuals to stay in the closet, fearful to come out due to the biphobia rampant around them.

Many gay men sexualize bisexual-identified men for a perceived masculinity (supposedly derived from a desire to sleep with women) while lesbians will be wary of a bi girl who they may assume is sleeping with women either out of boredom or a desire to pique the interest of heterosexual men. Visa versa, straight men tend to sexualize bi women, while much of the straight (and, for that matter, gay) world see bisexuaity as a stopping point for men on their way to going full blown gay. These are just a taste of the harmful stereotypes that have lead to bi erasure, the problem of bi folks being ignored and assumed to be either gay or straight, and an ignorance about not only bisexuality, but sexuality itself.

“The stereotype that bisexuals are promiscuous is false because bisexuality is a feeling and does not necessarily imply action. One can feel attracted to either males or females or both — or trans folks, etc — but that does not mean that one is ‘doing’ any of these individuals,” Almario-Kopp points out, using both her mother (a straight woman who hasn’t kissed a man since the mid-80s) and her high school self (mostly celibate despite an attraction to both men and women) as examples. “Sexuality isn’t black and white, it is a spectrum, as has been demonstrated since Kinsey’s research, through the Klein Sexual Orientation Grid, and other researchers.”

One of the things Flores emphasizes in Bi-Quest is its inclusivity. Also nodding to the Kinsey’s scale (which place an individual’s sexual behavior and attraction on a scale of 0 — exclusively heterosexual — to 6 — exclusively homosexual), he points out that most folks fall within the 1-2 or 4-5 range, with very few identifying as 3’s (bisexuals equally attracted to men and women). A lot of the time 1’s and 5’s and even 2’s and 4’s identify as either gay or straight, meaning that a lot of potentially bi folk get lost in the shuffle and few remain to speak up for the rest.

“We end up ‘losing’ people who don’t identify as bisexual because although they may have some bisexual behavior, they are predominantly gay or straight,” Flores explained. “This is also why Bi-Quest added the QU(estioning) or QU(eer) part of our name — we wanted to incorporate those people who may be bisexual in nature but do not want to take up that label. If they do take it eventually that is up to them but that is a decision they have to make on their own, we are only here to help them on their QUEST to that decision.”

Another problem of bi visibility stems from the fact that bisexuality simply isn’t that easy to identify. This leads the general public to assume and impose labels on bi folks without their approval. For example, Almario-Kopp is married with a daughter, so often presumed to be straight by the wider world, while Flores is currently in a relationship with a man (despite usually being primarily sexually attracted to men while more emotionally attracted to women) and is often assumed to be gay when the two are seen out together. As the years pass, however, this seems to be changing.

“Increasingly, it seems to be the older generation who still holds on to a black and white, polarized view of sexual orientation.,” Almario-Kopp said. “The younger generation — in their teens and 20s –seem to be avoiding labels and being more accepting of bisexuals.”

Fueled by the voices of this younger generation, Bi-Quest seeks to not only raise discussion and awareness of bisexuality, but to reach out and advocate as well. At the moment, the group has two definite upcoming events. In mid to late May they are holding a bisexual beach event for all Bi-Quest members and allies. Bi-Quest is also collaborating with the Pride group at UIC who hosts the Mass-Queer-Raid, a masquerade ball that takes place after the university’s “lavender graduation” on May 2. The Lav Grad, as it is known, is a special graduation ceremony for LGBTQA students and staff — 2014 will be its eighth year.

“I have found that Bi-Quest is similar to other LGBT groups in that we share the same passion and commitment to empower people and help them develop into better human beings,” Flores said. “We understand that bisexuality is only a part of your identity and that it should be nourished and understood like the rest of what makes you unique.”

“What I think sets us apart is that we like to make brochures and share information with people and organizations,” he continued. “In many cases we are asked to supply this information and ideas for other groups and clubs hosting events. For example, we were asked to be a part of a ‘Safe Zone’ video that would be shared to teach others about how to be a bisexual ally. Advocacy is a big part of our organization.”

Bi-Quest is still building an internet presence, but should be included on UIC’s site for the Gender and Sexuality Center after its upcoming revamping (http://gopride.com/Za42).

Until then, anyone seeking more information about Bi-Quest or wanting to join the group can contact Marc Flores directly at jeanmarc1989@live.com.

(Bron: http://chicago.gopride.com/news/article.cfm/articleid/55205776)