Archief | mannen RSS for this section

Hoe vrouwen het daten met biseksuele mannen écht ervaren

JESSICA PAN

Amber Rose, model en de beroemde ex van Kanye West, verklaarde onlangs, hoewel ze zich zowel tot mannen als vrouwen aangetrokken voelt, dat ze niet met een biseksuele man zou daten. “Ik zou me persoonlijk, zonder oordelend te zijn, niet op mijn gemak voelen,” zei ze. “En ik weet niet waarom.” Rose is niet de enige: Afgelopen jaar bleek uit een onderzoek van een tijdschrift dat bijna tweederde van de vrouwen “niet met een man zou daten die seks heeft gehad met een andere man.”

Ondanks dit koppige stigma, is er nooit onderzoek gedaan naar de ervaringen van heterovrouwen die een relatie hebben met biseksuele mannen. Maar nu is er dan het nieuwe boekWomen in Relationships with Bisexual Men. Co-auteur Maria Pallotta-Chiarolli, docent Sociale Diversiteit op Deakin University en co-onderzoeker Sara Lubowitz baseerden het boek op de bevindingen van 79 Australische vrouwen die iets hebben met biseksuele mannen. We spraken Pallota-Chiarolli over het onderzoek.

Broadly: Ha Maria, Waarom besloot je de dynamiek van ‘heterovrouwen met bi-mannen’ te onderzoeken?
Pallota-Chiarolli: Ik hield me als onderzoeker en schrijver al lange tijd bezig met de thema’s seksuele diversiteit, gender, en culturele diversiteit. De laatste acht jaar onderzocht ik met name problemen rondom relatiediversiteit en viel het mij op dat vrouwen hier graag over wilden praten, omdat dit onderwerp nooit echt besproken is geweest.

“Ik wil nooit meer terug naar een relatie met een heteroseksuele man”

Wat zijn een paar van je meest verrassende bevindingen?
Een heel mooie uitkomst waarover veel vrouwen die ik heb geïnterviewd het eens waren, en die een paar mensen heeft geshockeerd, is dat veel biseksuele mannen – wanneer het over openheid en onderhandeling ging – betere vaders, geliefden en partners zijn dan heteromannen.

Waarom denk je dat deze vrouwen zeggen dat biseksuele mannen betere geliefden zijn?
Vrouwen zeiden dat hun biseksuele mannelijke partners wilden dat ze experimenteerden en plezier hadden op seksgebied – ze stonden open voor BDSM, of het hebben van een andere partner buiten de relatie. Deze vrouwen schreven dit toe aan het feit dat hun partners al normatieve constructies hebben moeten trotseren rondom het zijn van een man, vanwege hun eigen seksuele voorkeuren. In dat geval zijn ze waarschijnlijk al de dominante en verschrikkelijk misogynistische ideeën rondom het man-zijn te boven gekomen.

En hoe vertaalt hun geaardheid zich in dat ze door hun vrouwelijke partners als betere vaders worden gezien?
Omdat de mannen in het onderzoek zich niet helemaal ‘normaal’ voelden, waren ze sneller geneigd om kritische kanttekeningen te zetten bij traditionele ideeën. Zij wilden ook de zorg voor de kinderen gelijk verdelen, waardoor ze vaak heel betrokken zijn als vader en veel gevoeliger zijn als partner. Sommige vrouwen zeiden dingen als “na iets met een biseksuele man te hebben gehad, wil ik nooit meer terug naar een relatie met een heteroseksuele man,” omdat ze deze mannen veel interessanter vonden en ze open stonden voor experiment.

ADVERTENTIE

Wat zijn de uitdagingen voor deze koppels?
Deze vrouwen worden geconfronteerd met het vermeende stigma dat biseksuele mannen bedrieglijk zijn; dat je ze niet kunt vertrouwen. Daarop zeiden veel vrouwen: “Kijk, zo is het helemaal niet. Als je het met een heteroman aanlegt, is er ook de kans dat hij affaires heeft met vrouwen.”

We spraken zelfs met vrouwen die het hadden over iets wat “gendergerelateerde monogamie” heet. Vaak waren vrouwen veel gelukkiger als ze met een biseksuele man waren en ze de regel hadden ingevoerd dat de man een mannelijke partner mocht hebben, maar dat hij geen andere relaties met vrouwen mocht aangaan. Veel vrouwen zeiden, “Kijk, als hij vreemd wil gaan, als hij een verschrikkelijk mens wil zijn, dan zal hij dat waarschijnlijk al zijn, ongeacht zijn seksualiteit.”

Hoe gingen vrouwen om met dit stigma?
Wanneer vrouwen hun vrienden en therapeuten in vertrouwen namen over hun relaties kregen ze vaak vragen als: “Wat is er mis met jou dat je met een biseksuele man wil zijn?” “Kan je geen normale man vinden?” “Werd je seksueel misbruikt als kind?” “Waarom vind je zo’n man überhaupt aantrekkelijk?”

ADVERTENTIE

Bij andere vrouwen werd hun ‘geloofwaardigheid’ als vrouw betwijfeld: “Het is duidelijk dat je ongeschikt bent,” of “er is iets mis met je als vrouw als een biseksuele man je aantrekkelijk vindt.”

Nogmaals, de vrouwen worden gezien als het probleem. Hun wordt gevraagd: “Wat is er mis met jou?” in plaats van dat iemand zich afvraagt wat er mis is met de samenleving. Het is ook het laatste wat je naar je hoofd geslingerd wilt krijgen als je iemand eindelijk in vertrouwen hebt genomen – vooral als je erachter bent gekomen dat je een soa of HIV hebt.

Hoe passen deze relaties in de gehele queergemeenschap?
Een andere belangrijke bevinding was dat deze vrouwen zich verstoten voelden, niet alleen door de heterowereld, maar ook door de homo- en lesbische gemeenschap. Vrouwen voelden zich echt gestigmatiseerd, en hun partners hadden zelfs vaak het gevoel dat ze er niet bijhoorden. Ze kregen heel beledigende, hatelijke opmerkingen over hun relaties, zoals: “Je kunt hem niet vertrouwen,” of “Biseksualiteit bestaat niet.”

“Vrouwen die vanaf het begin van hun relatie wisten dat hun partner biseksueel was, zaten in een veel betere positie.”

Dit was vooral het geval bij jongere vrouwen in grote steden die zich in de queergemeenschap bevonden. Ze waren eerst de “beste vrienden van homo’s” en gingen gewoon met ze om, maar zodra sommige vrouwen verliefd werden op een biseksuele man of als er een man was die dacht dat hij homo was maar verliefd op een vrouw werd, werden ze opeens een soort van verbannen. De reactie was dan: “Je hebt een van onze mannen ingepikt,” of ze zeiden dingen als “Pas op, hier komt ze, ze gaat onze vriendjes stelen.” Of de vrouwen gingen naar dezelfde homoclub als hun mannelijke partners en mochten niet naar binnen of er werden met de nek aangekeken. De vrouwen ervoeren dit als zeer vrouwonvriendelijk.

ADVERTENTIE

Wat waren de factoren waardoor deze relaties een succes waren?
Het geluk van de vrouwen in de relaties had vaak te maken met of vrouwen van tevoren wisten dat hun partner biseksueel was en of de partner al uit de kast was. Vrouwen die vanaf het begin van hun relatie wisten dat hun partner biseksueel was, zaten in een veel betere positie.

Mannen die daarentegen in het begin niet eerlijk waren, waren eerder geneigd om gewelddadig – zowel emotioneel als fysiek – te zijn naar hun vrouwelijke partners toe.

Worstelen deze mannen meer met hun coming-out dan homo’s en zo ja, waarom?
Het aantal homo’s dat trouwt met een vrouw en later uit de kast komt is aanzienlijk gedaald, omdat de maatschappij homo’s nu meer accepteert. Hetzelfde moet gebeuren met biseksuele mannen. De maatschappij bestempelt biseksuele mannen vaak als listig, slecht of onbetrouwbaar. In de meeste films waar biseksuele mannen in voorkomen zijn ze of moordenaars of gaan ze dood – door zelfmoord te plegen of te worden vermoord. Terwijl biseksuele vrouwen worden gezien als een ‘sexy roofdier’.

Een streng gelovige achtergrond bij mannen en vrouwen was vaak de reden dat mannen niet uit de kast kwamen [als biseksueel], en dat leidde later ook tot ingewikkelde situaties met partners. Ze waren eerst aan regels gebonden en konden daarom niet uitkomen voor wie ze waren, dus al die frustratie, woede en schaamte werd geprojecteerd op de vrouwen.

ADVERTENTIE

Hoe gingen vrouwen om met mannen die er pas voor uitkwamen toen ze al in een relatie zaten?
Wanneer iemand uit de kast komt is hij of zij niet de enige die uit de kast komt. De familie moet er daarna ook voor uitkomen, vrienden moeten geïnformeerd worden, en de kinderen. Veel heterovrouwen vroegen zich af: “Wat moeten we de kinderen vertellen? Zullen ze uit zichzelf vragen of hun vader bi is en denken: ‘Krijgt papa dan een vriendje dat af en toe langskomt?”‘

Hebben die vrouwen advies voor andere heterovrouwen?
Ga er niet vanuit dat een eventuele mannelijke partner hetero is alleen omdat hij met je flirt of met je afspreekt. Ga nergens vanuit en vraag ze over hun seksualiteit – de vrouwen uit het onderzoek die de meeste problemen ervoeren in hun relaties met biseksuele mannen gingen er aanvankelijk vanuit dat ze een relatie aangingen met een heteroman, om daarna achter de waarheid te komen.

Bijna iedereen in het onderzoek wilde meer openheid in de samenleving met betrekking tot seksuele diversiteit, en niet alleen in termen van twee seksuele opties – homo of hetero – maar meer in termen van acceptatie van mensen van over het hele seksuele spectrum.

“Na iets met een biseksuele man te hebben gehad, wil ik nooit meer terug naar een relatie met een heteroseksuele man.”

(Bron: https://www.vice.com/nl/article/hoe-vrouwen-het-daten-met-biseksuele-mannen-echt-ervaren?utm_source=broadlyfbned)

On Loving a Bisexual Man

When I first started dating my husband Adam, he had just broken up with a woman. It was my first time dating someone bisexual, and I was filled with doubt and confusion as to whether this could work.

Would he leave me for a woman eventually? How would I feel if he found a woman attractive, out in public? Did he eventually want to have children through old-fashioned procreation?

Eventually, I overcame my fears as exactly that — fears, not truths.

Unfortunately, much of society, including the lesbian and gay community, still struggle with those same fears and misunderstandings about bisexual people. For example, many still believe that bisexual people are either confused, in denial or hiding their “real” sexual orientation. That lack of acknowledgment of the legitimacy and authenticity of bisexual identities, unfortunately, can also have real, negative consequences.

For example, bi adults are six times more likely than gay and lesbian adults to hide their sexual orientation. Bisexual individuals struggle with the burden of “passing” in either the gay or straight communities. With the choice available to not come out as bi — which some may see as a privilege — many people find the line between staying true to oneself and keeping clear of conflict blurry and impassible.

Robyn Ochs, speaker, writer and bi activist, explains, “Many people privately identify as bisexual but, to avoid conflict and preserve their ties to a treasured community, choose to identify publicly as lesbian, gay or straight or to stay silent, allowing others to presume that they do, further contributing to bisexual invisibility.”

Given how important being supported in coming out is for one’s emotional and physical wellbeing, it is no wonder that the bisexual population fares so much worse than the lesbian and gay population, on a number of factors.

A study done by the Movement Advancement Project in 2014 revealed that 25 percent of bisexual men and 30 percent of bisexual women live in poverty, as opposed to 20 percent and 23 percent of gay men and women respectively. Bisexual people have greater health disparities, including higher rates of hypertension, smoking and risky drinking than lesbians, gay men and straight people. More worryingly, these same bi adults are twice as likely than gay and lesbian adults to attempt suicide (and four times more likely than straight individuals).

Such disparities do not happen by chance or accident. Instead, we need further research and data to understand better why this specific segment of our community is falling behind, and what policy changes are needed to improve the situation — especially as more young, queer people are identifying as bisexual, pansexual or omnisexual.

When I first told my mom about Adam, I explained to her that he was bisexual, foolishly thinking that might make it easier for her to accept us as a couple. All it did was confuse her even more. When she and Adam first met, she started to ask him questions about himself, to get to know him better. I gave them some space to have their separate conversation in the kitchen and walked out to the living room — within earshot of course!

My mom started with the usual questions about his family, but then started heading in a different direction. Soon, she was asking Adam why, if he was bisexual, would he choose to be with a man instead of woman. Wouldn’t it be so much easier to just be straight?

I held my breath for Adam’s answer. He replied: “Because I fell in love with your son.”

For her, that was all she needed to hear in order to understand. And for an LGBT community connected by the common thread of wanting to live authentic and honest lives, including through the very personal decision of who we love, shouldn’t that be enough?

Bron: huffingtonpost.com

‘Zijn we niet allemaal een beetje biseksueel?’

‘Biseksualiteit lijkt altijd een beetje op de wip te zitten tussen authentieke seksuele oriëntatie en plat seksueel opportunisme. Al te gauw wordt gezegd “ze moeten maar eens leren kiezen”. We kijken allemaal wel eens naar andere mannen en vrouwen, denkend “die ziet er goed uit!”. Daarom hoeven we ons nog niet dadelijk af te vragen wie we eigenlijk zijn op seksueel vlak – het is wel wat complexer dan dat. De term “seksuele oriëntatie” wordt te pas en te onpas gebruikt maar wat houdt het eigenlijk in? In de eerste plaats is er een link tussen seksuele oriëntatie en “romantische oriëntatie”. Met wie zie je jezelf een relatie aangaan? Op wie zou je verliefd kunnen worden? Op mannen? Vrouwen? Allebei? Want met wie je een relatie hebt bepaalt toch of je hetero, homo of bi bent? Daarnaast is er de vraag tot wie je je seksueel aangetrokken voelt. Wat windt je op? Met wie zie je jezelf wel eens tussen de lakens duiken? Met mannen? Vrouwen? Allebei? Want met wie je in bed kruipt bepaalt toch of je hetero, homo of bi bent? To make matters worse zijn die vragen op zich al dubbelzinnig. Zo is de groep mannen en vrouwen die wel eens fantaseren over seks met iemand van hetzelfde geslacht relatief groot. De groep die dat soort fantasie ook omzet in realiteit is al een stuk kleiner, maar wél substantieel groter dan de enkele precentages ‘homoseksuelen’ die je typisch in studies terugvindt. Ten slotte is er nog de vraag naar zelfidentificatie: hoe zie jij jezelf? Welk vakje vink je aan? Homo? Hetero? Bi? Weet je zelf op wie je verliefd kan worden, wat je in je fantasie kan opwinden, met wie je seks kan hebben en hoe je jezelf bestempelt? Je voorkeur qua ‘romantische oriëntatie’, seksuele aantrekkingskracht en je zelfidentificatie hoeven zelfs niet in dezelfde lijn te liggen. De cijfers van Sexpert, een recente studie in Vlaanderen, liegen er niet om: drie vierde van de vrouwen met holebiseksuele fantasieën vrijt niet met iemand van hetzelfde geslacht en/of noemt zichzelf geen holebi (72 %). Voor mannen is dat bijna de helft (46 %). Het vraagstuk is dus veel minder zwart-wit dan het op het eerste gezicht lijkt. Wat dan met biseksualiteit? Ben je biseksueel als je relaties hebt met mannen en met vrouwen? Ben je biseksueel als je vrijt met mannen en vrouwen? Of ben je al biseksueel als je bijvoorbeeld als man wel eens fantaseert over mannen? Het meest waardevolle antwoord ligt dikwijls in jezelf. Hoe zie jij jezelf? Zie je jezelf als biseksueel? Prima. Zie je jezelf als hetero die wel eens een biseksueel getinte fantasie heeft? Helemaal oké. Enzovoort. Maar of we allemaal een beetje biseksueel zijn? Nee, waarschijnlijk niet. Hoe groot de groep is hangt af van wie je als biseksueel wilt bestempelen. Moet je en romantisch en in je seksuele fantasie en in je seksuele praktijk gericht zijn op mannen en vrouwen? Dan blijft de groep biseksuelen heel klein. De groep die zichzelf ziet als hetero maar in seksuele fantasieën toch opgewonden kan worden van mannen en vrouwen, die is veel groter dan we denken of durven toegeven.’ bi

Bron: http://www.psychologies.be/

“Ik begreep de verliefde gevoelens van mijn man”

De Nederlandse Debbie Van Houten (37) was tien jaar getrouwd met haar man Randolf (38), toen hij opbiechtte verliefd te zijn op een mannelijke collega. Ondertussen zijn ze alledrie verliefd op elkaar, slapen ze samen en hopen ze ooit te trouwen. En de kinderen, die vinden het allemaal geen probleem. Dat vertelt het trio aan LINDAnieuws.
Toen Debbies man uit de biecht klapte over zijn gevoelens voor een mannelijke collega, wist ze naar eigen zeggen meteen dat het om Jorn ging. “Toch had ik geen idee dat Randolf gevoelens voor mannen kon hebben, en zelf zei hij ook verliefd te zijn geworden op zijn persoonlijkheid en niet op het geslacht van Jorn,’ begint ze haar opmerkelijke verhaal.

“Ik begreep de verliefde gevoelens van mijn man”
“Uit een goed gesprek met Randolf bleek meteen dat hij zijn gezin en kinderen (nu negen en zeven) niet wou opgeven. Niet veel later kwam Jorn (26) voor het eerst op bezoek, en ik begreep meteen de verliefde gevoelens van mijn man”, zegt Debbie. Met haar toestemming mochten de twee elkaar blijven zien, maar wel altijd bij hen thuis. Nooit in het openbaar. Maar dan gebeurde wat niemand ooit had durven denken; Debbie begon ook zelf steeds meer en meer gesteld te geraken op Jorn.

Jorn werd ook verliefd op Debbie
Vanaf 2014 kwam Jorn op wekelijkse basis over de vloer bij de twee, en het contact werd nog intensiever toen Jorn aan Debbie vertelde dat hij ook verliefd was geworden op haar. “Ik kon het bijna niet geloven, want ook ik had hem dus al die tijd leuk gevonden,” vertelt ze aan LINDAnieuws. Het duurde niet lang voor Jorn bij het koppel introk.

“De kinderen reageerden erg positief”
“Aan de kinderen vertelden we eerst dat er een vriend van papa kwam slapen, omdat die net uit elkaar was gegaan met zijn vrouw (wat ook echt zo was). Maar toen we later vertelden dat we alledrie verliefd waren op elkaar, reageerden de kinderen daar erg positief op. Ze hadden er absoluut geen problemen mee. Ook de ouders van Randolf, Jorn en de vader van Debbie reageerden prima, alleen mijn moeder en zus hebben het moeilijk. Daar heb ik tijdelijk even geen contact meer mee, om het allemaal wat te laten rusten.”

Debbie probeert zwanger te geraken van Jorn
De drie kochten ondertussen al samen een huis in het Nederlandse gehucht Rosmalen, en ze hopen ooit met zijn drietjes te kunnen trouwen. Al mag dat tot nog toe niet volgens de Nederlandse wet. Debbie probeert momenteel ook zwanger te geraken van Jorn. “Helaas kan hij het kind niet erkennen, omdat ik getrouwd ben met Randolf. Erg vervelend. Volgens onze advocaat kan Jorn het kind pas proberen erkennen als het geboren is. Al is hier weinig informatie over te vinden.” Ze sluit af met een oproep voor meer info, van mensen die hier meer ervaring mee hebben.Debbie

Stiekem holebi?

Stiekem holebi-

Ook in 2016 staan we als “ertussenin” weer elke 2e woensdag van de maand paraat voor jullie, in het Regenbooghuis te Hasselt. Om te beginnen op 13 januari a.s. vanaf 19:30 uur.

Tijdens deze avond verwelkomen we een speciale bezoeker, te weten: Jonas van Herreweghe – een van de kandidaten voor de verkiezing tot Mister Gay Vlaanderen 2016. Het onderwerp waarover hij op onze avond van gedachten wil wisselen is: Hetero / bi mannen en vrouwen, met of zonder kinderen, die stiekem holebi zijn. Zelf heeft hij een relatie met een man die dit 25 jaar verborgen heeft gehouden en vader van 3 kinderen is.

We zouden het zeer op prijs stellen wanneer jullie er bij zouden zijn, deze avond.

 

Twee jaar “ertussenin”.

2-jaar

Op 22 december 2013 richtten enkele enthousiastelingen “ertussenin” op; de vereniging voor en door biseksuelen in Limburg. De doelen van de vereniging verwoordden ze als volgt:
– Een veilige plek bieden aan biseksuelen, waar ze met hun ervaringen, problemen e.d. door hun geaardheid terecht kunnen;
– Bestaande clichés en vooroordelen mee helpen ontkrachten, zoals “bi zijn is een fase” en “bi’s kunnen niet monogaam zijn”;
– Biseksualiteit meer en vooral positief onder de aandacht en in beeld brengen, bijvoorbeeld tijdens Bi Visibility Day, 23 september;
– Doorverwijzen naar hulpverleners;
– Niet zo zeer “feestgericht” maar middels praat-, info- en filmavonden biseksuelen bijstaan en steunen.

Nu, bijna twee jaar later, kunnen we constateren dat onze bijdrage aan de Limburgse en Vlaamse bi gemeenschap niet ongemerkt is voorbij gegaan. Behalve dat we biseksuelen (M/V/X) tijdens onze ontmoetingsavonden hebben mogen verwelkomen, zijn er diverse contacten per mail geweest én hebben er ook buiten de avonden om (vele) persoonlijke gesprekken plaats gevonden, die soms tot doorverwijzing naar hulpverleners hebben geleid. Onze Facebook pagina wordt, net als onze webpagina, steeds vaker gevonden en gevolgd.

Daarnaast hebben we mee gedaan aan de zichtbaarheidsactie tijdens de Brusselse Pride en een rol mogen spelen bij de invulling van het Bi-dossier in de ZiZo van juli 2015. In juni stond biseksualiteit zelfs op Radio 1 in de aandacht door een interview met mij. Op Bi Visibility Day ten slotte heeft de in Hasselt getoonde film vele emotionele reacties bij de bezoekers teweeg gebracht.

Onze avonden mogen dan niet zo druk bezocht worden als dat bij andere verenigingen het geval is, het persoonlijk contact met de bezoekers is er niet minder om. Integendeel, “een-op-een” contact leidt tot persoonlijkere gesprekken, waarbij bezoekers vaak hun ziel bloot leggen waarna ze met een tevreden gevoel naar huis gaan.

Toekomst:
Met behulp van de çavaria werkgroep “Biseksualiteit”, die begin 2015 is opgericht, en onze collega-bi-vereniging “Dubbelzinnig” in Antwerpen, kunnen we de komende jaren samen verder werken aan onze doelstellingen en een groter publiek bereiken, een groter netwerk van biseksuele verenigingen in binnen- en buitenland opzetten. Maar ook meer hulpverlenende instanties van ons bestaan op de hoogte stellen. Om biseksuelen nog beter te kunnen bereiken en een helpende hand te bieden.

Deelname aan de EuroBiCon, die in 2016 in Amsterdam plaats zal vinden, biedt ook een handvat waarvan we gebruik zullen maken om onze kennis en kennissenkring uit te breiden.

In 2017 zal çavaria “40 jaar beweging” herdenken. Misschien biedt dat de mogelijkheid om Vlaanderens Bi-3-daagse weer eens onder het stof uit te halen en biseksuelen uit Vlaanderen gedurende enkele dagen samen te laten praten, workshoppen en te feesten.

Nog genoeg te doen, dus.

Leopold Lindelauff, coördinator “ertussenin”.

Ontmoetingsavond 9 december

Het jaar 2015 nadert haar einde en 2016 komt er bijna aan. Het zou prettig zijn mochten we het jaar, tijdens onze ontmoetingsavond op 9 december, samen afsluiten met iedereen die ons het afgelopen jaar bezocht heeft. Om eindelijk eens een ander stel te kunnen spreken, dat zich met dezelfde problematiek bezig houdt. Of die bi- of heteroseksuele man of vrouw die dezelfde vragen en onzekerheden heeft als jij zelf, maar misschien ook oplossingen. Om daadwerkelijk met een groep biseksuelen en partners ontspannen, met een drankje en een hapje over van alles en nog wat te kletsen. En daarbij hoeft het niet enkel over biseksualiteit en de gehele problematiek daarom heen te gaan. Want uiteindelijk zijn wij allemaal ook “gewoon” mensen met ons werk, gezin, liefhebberijen en hobby’s.

Tijdens deze avond zou een begin gemaakt kunnen worden met het ontstaan van een groep bi’s uit Limburg die zich met enige regelmaat treffen voor een leuke avond uit, een wandeling of picknick.

Dus; bezoek op 9 december, vanaf 19:30 uur, onze maandelijkse avond. Locatie: Regenbooghuis Limburg, Meldertstraat 38 te Hasselt.RBHL

Hoe mannen seks met elkaar kunnen hebben zonder homo te zijn

door Hugh Ryan

Het nieuwste boek van Jane Ward, Not Gay: Sex between Straight White Men, richt zich op de “no homo”-cultuur, en onderzoekt de manieren waarop heteroseksuele mannen hun seksuele gevoelens voor andere mannen verkennen, verklaren en goedpraten.

Elk hoofdstuk van het boek verkent een andere manier waarop de hedendaagse maatschappij seks tussen heteromannen probeert te normaliseren: ontgroeningsrituelen in het leger en studentenverenigingen, seksuele exploratie tussen tienerjongens op zomerkampen en schoolreisjes, en de “situationele homoseksualiteit” van matrozen op zee, bijvoorbeeld. Volgens Ward wordt het vrouwen tegenwoordig toegestaan om meer seksueel vloeibaar en “open” te zijn dan mannen, en wordt dat zelfs steeds vaker van ze verwacht. Maar heteromannen worden over het algemeen gezien als het toonbeeld van onze seksueel normatieve cultuur, met een onveranderlijke en eenduidige seksuele voorkeur en een slecht verhulde walging van elke andere vorm van seksualiteit.

Ward besteedt vooral aandacht aan de manieren waarop heteromannen hun seksuele ervaringen met andere mannen voor zichzelf en anderen proberen goed te praten. Ze noemt de meest voorkomende excuses die worden gebruikt om zulke acties “uit te leggen”. Seksueel contact tussen mannen wordt bijvoorbeeld vaak gezien als een vorm van heteroseksuele bonding, als de deenemers maar luid genoeg roepen hoe walgelijk de activiteit is (denk aan sporters en leden van studentenverenigingen die “gedwongen” worden om dingen in elkaars anus te steken – iets dat vaak voorkomt in Not Gay). Ze wijst er echter ook op dat veel heteromannen openlijk hun afschuw voor vrouwenlichamen uiten, en dat walging en verlangen dus naast elkaar in hetzelfde moment kunnen bestaan.

(Bron: vice.com)

Ward probeert niet te beargumenteren dat deze mannen “eigenlijk” homo of biseksueel zijn (hoewel dat in sommige gevallen waarschijnlijk wel zo is). Haar punt is dat wat deze mannen “niet gay” maakt niet hun daden of de ingewikkelde en tegenstrijdige emoties zijn die daarbij komen kijken, maar hun toewijding aan een heteroseksueel, normatief leven. Dezelfde gedragingen en gevoelens die deze mannen vertonen, zouden bij iemand die minder waarde hecht aan normaliteit kunnen leiden tot het ontstaan van een homoseksuele, biseksuele of queer identiteit.

We belden met Ward om te praten over seksualiteit, normatieve cultuur, “bro-jobs”, aftrekkringetjes, en andere rituelen die heteromannen hebben bedacht om ‘ongestraft’ aan elkaars pik te kunnen zitten.

VICE: Wat bewoog je ertoe een boek te schrijven over heteromannen die homoseks hebben?
Jane Ward: Toen ik nog in de twintig was ging ik nog wel eens met mannen uit, en een van die mannen vertelde me een keertje over de “elephant walk,” een berucht ritueel bij Amerikaanse studentenverenigingen. Het komt er in het kort op neer dat mannen in een kringetje rondlopen, en de penis van de man achter zich vasthouden, en hun duim in de kont van de man voor zich steken. Dit was een totaal heteroseksuele man, en een echte macho, die ik al jaren kende, en ik dacht alleen maar: Hoe heb je dat voor jezelf goedgepraat toen je daaraan meedeed? Dus ik raakte al vijftien of twintig jaar geleden geïnteresseerd in deze kwestie, en toen begon ik om me heen steeds meer bewijs te zien dat heteromannen regelmatig intiem fysiek contact met elkaar hebben, en dat niet per se zien als seksueel.

Ik kan me voorstellen dat veel mensen zeggen: “Die mannen durven gewoon niet uit de kast te komen.”
Absoluut. Ik denk dat seksuele praktijken nog steeds zo nauwlettend in de gaten worden gehouden en moreel beladen zijn, dat veel mensen – inclusief LGBT’s – zich het meest op hun gemak voelen bij seks als het in een duidelijk afgebakend hokje past en relatief voorspelbaar is. Ik denk dat mensen daarom graag geloven dat er drie seksuele geaardheden zijn: hetero, homo en bi, en dat het idee dat we geboren worden met een vastliggende geaardheid steeds populairder wordt. Elke seksuele activiteit die ingewikkelder is dan dat, of die niet in een van die hokjes past wordt gezien als een bedreiging.

Ik heb veel berichten gekregen van biseksuele mensen, die het boek denk ik niet hebben gelezen, maar alleen de titel zagen, en vinden dat Not Gay bijdraagt aan de ontkenning van biseksualiteit in de maatschappij. Maar zoals ik het zie is biseksualiteit een duidelijke en belangrijke queeridentiteit. Dus ik zie niet waarom we mannen in dat bi-hokje zouden moeten duwen als zij zichzelf zien als heteroseksueel, ze volledig gericht zijn op heteronormativiteit en ze het lichamelijke contact dat ze met andere mannen hebben niet eens echt zien als seksueel. Waarom zou ik hen tot de queergemeenschap willen rekenen? Door te zeggen dat ze biseksueel zijn omdat ze seksueel contact met mannen en vrouwen hebben, reduceer je biseksualiteit van een genderidentiteit tot een technische beschrijving van seksuele handelingen. Ik zie biseksualiteit als breder dan dat.

Je beschrijft in je boek dat voor de opkomst van identiteitspolitiek en labels als ‘hetero’ en ‘homo’ mannen die zichzelf als “seksueel normaal” zagen, vaak meer vrijheid hadden om seks te hebben met andere mannen, omdat daar niet automatisch een etiket als “homo” of “bi” op werd geplakt. Betekent dat dat heteromannen vroeger meer homoseks hadden?
Historicus George Chauncey heeft daar een geweldig boek over geschreven dat Gay New York heet. Ik kan me nog een interview met een homoman herinneren dat daarin staat, waarin hij zegt: “Het was echt jammer toen de homorechtenbeweging mensen begon te pushen om uit de kast te komen, omdat dat betekende dat heteromannen veel minder bereid waren om seks met ons te hebben.” Opeens had het allerlei consequenties voor je identiteit als je seks had met een andere man.

Ik denk dat we nu weer in een tijdperk zitten waarin dit allemaal aan het veranderen is, omdat er een enorme druk is van de mainstream om alle homo’s en lesbiennes te normaliseren en assimileren, bijvoorbeeld door het homohuwelijk. Ik denk dat we in Amerika zullen zien dat naarmate homoseksualiteit en homoseksuele seks steeds meer genormaliseerd wordt, de gemiddelde Amerikaan er steeds minder van zal walgen. Daardoor zal er meer ruimte komen voor mannen om deel te nemen aan homoseksuele activiteiten zonder dat ze hierdoor hun hele identiteit hoeven te heroverwegen. Maar dat betekent niet dat de scheidslijn tussen wat gezien wordt als normaal en abnormaal opeens verdwijnt, want die verschuift constant. Ik denk dat je nu bijvoorbeeld een “goede homo” of een “slechte homo” kan zijn in onze maatschappij. Of je bent een getrouwde homo met kinderen die ergens in een nette woonwijk woont, en dat is goed, of je loopt nog steeds rond in een leren broek en duikt regelmatig een darkroom in ofzo, en dat is dan slecht. Ik denk dat we zien dat de cultuur zich altijd een beetje aanpast op manieren die misschien op vooruitgang lijken, maar dat niet altijd zijn.